يك شنبه و دوشنبه  صبح  ساعت 7.45 انتهاي خ- شهيد رجايي كوچه آزادي –سمت راست –بن بست آزاده   ۴مسير سر بالايي تا ميدان بابك كنار ميدان مي ايستي تا ،تا كسي به سمت دانشگاه بيايد نرسيده به دانشگاه آزاد 100 تومني از توي جيب كتت در مياوري و به راننده ميگي آقا بفرماييد من بالا پياده ميشم بعضي هاشون به راحتي تا دانشكده فني مهندسي ميرند و بعضي ها هم با غر و غر و بعضي هاشون هم اصلا نميرند ميگند مگه چقدر راهه خودت برو و............

شنبه و سه شنبه وچهار شنبه صبح ساعت هشت  انتهاي خ- شهيد رجايي كوچه آزادي –سمت راست –بن بست آزاده   4 اين بار مسير روبه پايين انتهاي بلوار قائم مقامي روبروي خوابگاه دخترانه باران مي ايستي ومنتظر سرويس دانشجوها مي ماني گاهي اوقات زودتر ميرسي قبل از اينكه دانشجو ها بياند سوار سرويس ميشوي و حرف هايي مي شنوي كه نبايد بشنوي حرف هايي از جنس حرف دانشجو راجع به خودت و همكارت و دوست وكسايي كه ميشناسي........سرت را پايين مي اندازي كه كسي نشناسدت كه يعني نميشنوي ......

و پنجشنبه هاي خوب با حرف هايي از جنس خودش .................

ظاهر ماجرا اين بود اما باطن ماجرا:

اخرين پست من در اين وبلاگ 25 ابان بود ان موقع مي خواستم كلا وبلاگ را تعطيل كنم اما نميدونم چرا اينكار را نكردم و با عنوان مثلا غيبت صغري يك مرخصي به وبلاگ نه!!به خودم دادم با اينكه توي اين مدت اونقدر اتفاق افتاد كه به قول دانشجوهام سوژه براي وبلاگ داشته باشم از مراسم روز دانشجو  توي دانشگاه گرفته :  

"همش فكر مي كردم اگه توي اين دوره الان دانشجو بودم دوست داشتم روز دانشجو؛ دانشگاه برام چه طوري مراسم بگيره برام از چي حرف بزنه چه جوري من را به عنوان قشر تحصيل كرده واگاه جامعه ببينه

روز 16 آذر اطلاعيه توي برد را ديدم و جواب تمام سوال هام را گرفتم :

جشن بزرگ روز دانشجو

همراه با هنرنمايي گروه هاي تياتر ،تردستي  ، بخش كليپ و..............بنابر گواه شاهدان شركت كننده در مراسم شعبده بازي وژانگولر "

"تا سمينار ها و كنفرانس هايي كه دانشجو ها مي دادند البت بعضي هاشون واقعا جاي تشكر و قدرداني داشت مخصوصا اينكه دانشجو ها  خيلي با دقت به  تاكيد هاي خودت موقع درس دادن بر روي مطلبي نگاه مي كردند و همون كارها را موقع ارايه مطلب خودشون انجام مي دادند من خودم هيچ وقت به حاشيه هاي استادام نگاه نمي كردم اما الان دانشجو ها سر اين مسايل خيلي دقت مي كنند بيشتر از خود درس حتي اينكه تخته را با كدام دست پاك مي كني براشون جالبه " اما اين وسط اوردن تحقيق هاي دقيقا مثل هم براي گرفتن نمره يك كم زجر آور بود .................

تا وقتي كه همه چيز زندگي بر وفق مراده ، مه وخورشيد و فلك مي گردند تا ان چيزي كه تو دوست داري بدست بياري و همه دست به سينه اماده تعظيمند فكر مي كني چه قدر زندگي خوبه مگه بهتر از اين هم ميشه اما كافيه يك چيز بر خلاف ميلت باشه ان وقته ديگه .........

ان چيزي كه من توي اين مدت ياد گرفتم زندگي كردن در بين تضاد ها بود اينكه بايد خوب ديد حتي اگه هيچ چيز بر طبق ميلت نباشه خيلي خوشحالم وقتي با اين همه گرفتاري در مقابل همكارم كه داشت به خاطر سربازي رفتن از درس خواندن احساس پشيماني مي كرد و مي گفت اگه زمان به عقب برگرده ديگه درس نمي خونم وايسادم وگفتم:" ولي من خيلي خوشحالم از جايي كه قرار گرفتم و اگه به 9 سال پيش برگردم باز هم همين مسير را انتخاب مي كنم خيلي خوشحالم از اينكه با داشتن مشكلات متنوع از زندگيم راضيم و خدا را شكر مي كنم هر چند كه گاهي اوقات رضايت باعث ميشه كه آدمي پيشرفت نكنه  ................خدا را شكر

بايد بپذيرم  كه 7 ‌‌‌‌‌،9 ، ده سال اختلاف سني به اندازه اختلاف دو نسله نبايد از دانشجوي امروز انتظار داشت مثل ديروزي فكر كنه وقتي توي دفتر اساتيد ميشينيم وبحث ميكنيم گاهي اوقات فكر مي كنم كه من نماينده دانشجو هام نه مدرسين با اينكه خودم از دست شون خيلي شاكيم :

جلسه آخر مباني هندسه درس تمام شده بود از دانشجو ها خواستم يك برگه بزارند جلوشون و به سوالهايي كه ميگم پاسخ بدند برام عجيب نبود از هم همه ي 10 دقيقه اي كه داشت به فرياد تبديل ميشد

 سوال ها را روي تابلو نوشتم

1-     قضيه فيثاغورث را نوشته واثبات نماييد

2-     نشان دهيد زاويه هاي محاطي روبه روي يك كمان با هم قابل انطباقند

3............

براي هر سوال نمره تعيين كردم تا حداقل براي نمره هم كه شده فكر كنند عكس العمل ها خيلي جالب بود چون يك نفر به جاي 46 نفر فكر كرد و 45 نفر براي گرفتن نمره از روي اون يك نفر نوشتند

-و من شاهد ماجرا بودم و مطمئنا نبايد اعتراض مي كردم كه چراي دانشجوي رشته رياضي نميدونه قضيه فيثاغورث چيه و دوست نداره فكر كنه و به من ميگه من وقت فكر كردن ندارم تو به جاي من فكر كن تمرين ها را حل كن بذار توي انتشارات تا من بگيرم واز روش  حفظ كنم  ودر  امتحان پاسخ بدم

-حتما من نبايد اعتراض كنم وقتي توي امتحان ميان ترم سوالي را همراه با راهنماييش ميدم و دانشجو به من ميگه من با اين راهنمايي نميتونم حل كنم ، راه حل خودم را كه  حفظ كردم همون را مينويسم

-حتما نبايد شاكي باشم چرا دانشجوي ترم هفت رياضي براي يك مثلث غير قائم الزاويه روابط مثلثاتي را مينويسه

-همه اينها طبيعيه منم كه غير طبيعيم

ترمي كه گذشت براي من تكرار بود مطمئنا داشتن 5 تا رياضي عمومي 1 بايد خيلي خسته كننده باشه اما نميدونم چرا نبود اولش كلي به مدير گروه غر زدم كه من همش بايد تكرار كنم اما آخرش خوشحال بودم خيلي نكته داشت به قول يك كتاب خيلي اسمي بود....................

بايد براي پايان ترم سوال طرح كنم قرارمون بر اينه كه با بقيه اساتيد هماهنگ باشيم از ترم هاي پيش خاطره  خوبي روي هماهنگ بودن سوالها ندارم شايد چون هماهنگ بودن را ياد نگرفتم

 اميد وارم كه اين ترم به خير وخوشي  تمام بشه وترم بعد .....................

اگه روز اول ديماه پست مي ذاشتم حتما اين شعر فروغ را مينوشتم :

امروز روز اول ديماه است ومن راز فصلها را ميدانم و حرف لحظه هارا ميفهمم نجات دهنده ..............